Aber, argi izan dezagun, pasotismoa ez dela bere kabuz joango. Egun arazoa, indibidualismo nazkagarri hori da; norbere sudurretik haratago ikustea ekiditen diguna. Bizitzak irauten dituen 80 urte xixtrinak (kasurik onenean...) kotxe bat, etxe bat edota bestelako kapritxoren bat erosteko lanean igarotzen ditugu, eta gainera harro sentitzen gara etxera itzultzean.
Berdin digu mundua pikutara joatea, telebistaz zuzenean botatzen badute behintzat, eta komunera joateko anuntzioak jartzen badituzte tartean.
Nire iritziz herri honetan jendeak pasotismo izugarria dauka(porroak eta kotxeak bizitzako garrantzitsuena dela dirudi) baina hori ez da okerrena.
Niri amorru gehien ematen didana gutxien egiten duen jendeak normalean egindako gehiena kritikatzen dutenak dira.
Ezer egiten ez duenak ez dezala ezer kritikatu edo kritikatu baino lehen pentsa dezala.
Testu honekin jendea bere ideiegatik borroka egitera gonbidatu nahi dut.
EZ GERTU ESERITA ETA BORROKATU ZUEN IDEINGATIK!!!!!KOJON!!!!!!!!!!