|
Para que luego digan que nuestros adolescentes sólo quieren botellón. El problema es de los adultos, que no hemos sabido educarlos (a la mayoría). Aquí publico un cuento remitido por una alumna de Vilanova de Arousa. Enhorabuena, Miryam.
Non busques diferencias Miryam Castro Bouzas 16 años I.E.S. Faro das lúas - Vilanova de Arousa. Pontevedra. Galicia, España.
Todo aconteceu un 16 de febreiro cando eu me incorporaba a un instituto novo porque no que estiben antes tiña problemas cos meus compañeiros e eso era unha das cousas polas que máis me deprimia. Todos os días ó chegar á casa o que facía era falar con miña e as dúas xuntas chorabamos porque a ela acontecialle o mesmo que a min pero co traballo. Bueno,o primeiro día que asistin estaba moi triste porque pensaba que me ía a pasar o mesmo que nos outros centros nos que estivera.Cando tocou o timbre para saír o recreo puxen mala cara e a rapaza que se sentaba o meu lado preocupouse por min porque me preguntou o que me pasaba,era raro había alguen que se preocupaba polo meu benestar. Continlle todas as miñas aventuras que tivera nos outros lugares e ela dixome que estivese tranquila porque alí íanme acoller moi ben,era o que levaba desexando dende fai moito tempo.Animoume para que saíse o patio e así foi,eu accedín.Estaba segura de que alí íao pasar moi ben. Cando cheguín a casa continllo a miña nai e estaba ta contenta que ata choraba de alegría e ela díxome que tamen tiña algo importante que contarme,¡atopou traballo como dependenta dunha tenda de roupa no centro da vila!Ese día pasou todo a base de alegrías. O seguinte día estaba radiante de felicidade e estaba desexando que chegara o autobús para que me levara ata o instituto. Cando cheguei,estaba María(que era a miña amiga) esperandome con moitos amigos o arredor.Presentoumos a todos e pedíronme que lles contase a miña historia,eu por contentalos continlla,algúns ata choraron de emoción e dixeronme que non podían entender á xente que me discriminaba pola miña cor. Dende ese día teño moitos amigos cos que comparto a maioría das horas.
|