Escrito publicado en La Región del domingo 27 de enero de 2008, página 69, firmado por  Juan Luis

Nos primeiros días do 2008, deixounos Juan Felipe Varela

Para quen non o soubese, Juan Felipe Varela López era unha persoa respetuosa, culta, gustáballe escoitar música clásica, (a ópera en particular), pero coñecía perfectamente a discografía dos Rolling e os Beatles, intelixente, traballador, amigo dos seus amigos, namorado da súa dona e das súas fillas, das cales estaba orgullosísimo. Pero si teño que destacar algo da personalidade do meu Amigo, eu diría que era a sinxeleza.
Juan Felipe era sinxelo para todo, tiña o don de dicir as cousas máis complexas, dunha maneira que todos o entendiamos a primeira, tanto no seu traballo de avogado, que xa é complexo, así como en calquera outra faceta da súa vida. Falaba despaciño cun ton suave e ó mesmo tempo profundo.
 Eu, tiven a sorte de ter moitas conversas con él, tanto no seu despacho de avogado, como camiñando pola rúa ou tomando un café. Ibásenos o tempo falando.
Case que sempre escomenzábamos a falar das nosas familias, sobre todo dos fillos, e rematábamos sempre cos temas de política.
El era un home de ideas concretas e ben definidas, e así as explicaba. Estas ideas levábaas á práctica na sua vida sen reparo e sempre sendo coherente co que el decía.
Felipe, loitou contra o cancro, con valentía, sen medo, nunha guerra desigual na que as armas cás que fixo fronte a esa terrible enfermidade, non foron quen de derrotala.
Meu amigo marchaches pouco a pouco, sinxelamente, educadamente, como ti eras.
Moitas grazas amigo Juan Felipe, por agasallarme ca túa amizade.
Meu Amigo, ¡canto te vou votar en falla!.